Artikelen Adviesbureau Hoogbegaafdheid Pluspunt

Artikelen Adviesbureau Hoogbegaafdheid Pluspunt

Over de artikelen

Iedere maand verstuurt Adviesbureau Hoogbegaafdheid Pluspunt een gratis nieuwsbrief aan abonnees. Hierin staat, naast praktijkinformatie, telkens een artikel over het grootbrengen van hoogbegaafde kinderen. Voorbeelden van deze artikelen vindt u op hier. Ook de gratis nieuwsbrief ontvangen? Stuur een mailtje naar: info@adviesbureauhoogbegaafdheid.nl Bezoek ook onze website: http://www.adviesbureauhoogbegaafdheid.nl

Té provocerend?

ArtikelenPosted by Jessica van der Spek Mon, October 24, 2016 10:59

In de Teledoc-uitzending 'Geef me 's ongelijk' is goed te zien wat het werken met hoogbegaafde tieners voor leerkrachten en hulpverleners soms zo lastig maakt en waarom ouders soms met de handen in het haar zitten.

De vijftienjarige Julius is van school gestuurd en opgevangen in een time-out project in de Bijlmer. Als hij het daar goed doet, mag hij terug naar het Amsterdams Lyceum.

In een gesprek met een begeleidster vraagt zij Julius waarom hij denkt dat hij is geschorst en waaraan hij vindt dat hij moet gaan werken. Heel eerlijk zegt Julius op dat moment: ‘ik weet wel dat ik moet zeggen dat ik écht te ver ben gegaan, maar dat ervaar ik dus helemaal niet zo’. Hij heeft geen problemen met zijn eigen gedrag.

In een volgende scène is te zien dat zijn moeder in een ander lokaal huilend in gesprek is met een psycholoog. Julius: ‘ze is weer alle aandacht voor zichzelf aan het opeisen’. In de auto naar huis wijst hij zijn moeder erop dat de psycholoog vast ook tegen haar heeft verteld dat hij deels het product is van zijn omgeving. Hij zegt dat ze er eens over moet nadenken hoe zij hier zelf de schuld van is. Als moeder hiermee instemt en vraagt wat Julius graag zou zien dat zij anders deed, zegt hij: ‘Ik heb géén idee. Misschien kunnen we wat mensen executeren.’

Op dat moment vraag ik me af of Julius het echt wel allemaal zo goed weet, of dat hij stiekem gewoon een heel wanhopig jongetje is dat houvast vindt in het napraten van andere mensen.

Manipuleren beschouwt Julius als een van zijn grootste vaardigheden en hij besluit dit in te zetten, in plaats van telkens openlijk in discussie te gaan. Je ziet hoe hij dit toepast in een gesprek over terugplaatsing op school. Hij zegt precies wat de mensen willen horen en alleen zijn ouders hebben dit door. ‘Je neus groeit,’ zegt zijn moeder.

Ik herinner me dergelijke momenten uit mijn eigen praktijk, waarop ik dacht ‘hè, wat vervelend, zijn ouders hebben geen vertrouwen in hem en vallen hem openlijk af, terwijl hij zulke goede voornemens heeft’. Maar zit het probleem hier misschien niet in het woordje ‘heeft’? Kennen de ouders hun kind niet gewoon het beste en weten zij wanneer hun kind de boel in de maling neemt?

In dit geval hadden de ouders geen andere keus: ze wilden hun kind graag weer op school hebben en ze moesten dus wel meewerken aan het traject. Maar het komt voor dat tieners van de ene naar de andere therapie worden gestuurd, terwijl de ouders haarfijn doorhebben dat hun kind de therapeuten manipuleert en hij thuis en op school niets met de sessies doet.

Het is dan ook enorm van belang dat uw kind zélf gemotiveerd is om te veranderen, voor u aan een traject begint. Dat hij het nut ervan inziet. Dat hij lijdensdruk ervaart van hoe het nu gaat. Als dat niet zo is, heeft therapie weinig zin. Wacht in dat geval nog even tot uw kind zelf tot het inzicht komt dat het zo niet langer kan. Want als uw kind zover is, is de kans groot dat hij ervoor gaat.

Je moet, zoals Julius zegt, wel jezelf kunnen zijn. Maar dat kan ook op een manier die voor jou én je omgeving leuk is.

De uitzending is hier terug te zien: http://www.npo.nl/teledoc-campus-geef-me-s-ongelijk/31-05-2015/KN_1670065



  • Comments(0)//artikelen.adviesbureauhoogbegaafdheid.nl/#post35