Artikelen Adviesbureau Hoogbegaafdheid Pluspunt

Artikelen Adviesbureau Hoogbegaafdheid Pluspunt

Over de artikelen

Iedere maand verstuurt Adviesbureau Hoogbegaafdheid Pluspunt een gratis nieuwsbrief aan abonnees. Hierin staat, naast praktijkinformatie, telkens een artikel over het grootbrengen van hoogbegaafde kinderen. Voorbeelden van deze artikelen vindt u op hier. Ook de gratis nieuwsbrief ontvangen? Stuur een mailtje naar: info@adviesbureauhoogbegaafdheid.nl Bezoek ook onze website: http://www.adviesbureauhoogbegaafdheid.nl

Onderpresteren I

ArtikelenPosted by Jessica van der Spek Mon, February 18, 2019 12:45

Onderpresteren is iets wat bij hoogbegaafde kinderen helaas geregeld voorkomt. Een kind presteert onder als hij langere tijd minder presteert dan op basis van zijn intelligentie en de kwaliteit van het ontvangen onderwijs mag worden verwacht, terwijl er geen stoornissen als dyslexie, dyscalculie en ADHD spelen.

Er kan sprake zijn van relatief onderpresteren, wanneer het kind nog wel aan het gemiddelde van de klas voldoet, en van absoluut onderpresteren, wanneer het kind ook zwaar onder dit gemiddelde presteert.

Het eerste zien we nog weleens bij kinderen die zich opzettelijk aanpassen, proberen niet op te vallen, kinderen die ervan uitgaan dat hoge cijfers halen en sociaal geaccepteerd worden niet samengaan. Dit kind durft niet te laten zien wat het kan, wordt als gevolg niet voldoende uitgedaagd en leert dus niet echt te léren.

Het tweede is nog veel destructiever. Absolute onderpresteerders hebben zelf vaak niet meer het idee dat ze nog greep hebben op hun prestaties. Ze zitten niet lekker in hun vel. Hetzij omdat ze niet aan hun eigen verwachtingen voldoen, hetzij omdat ze niet aan de verwachtingen van belangrijke anderen voldoen.

Niet ieder kind wíl naar school, wíl leren, wíl later een glansrijke carrière. Als Pietje later kunstschilder wil worden en Sara zangeres, moeten we dat ook accepteren. Wat voor veel ouders heel lastig is, want: geen garantie op een goed inkomen. Laten we wel wezen: die garantie is er überhaupt nooit. Liever een kind dat op school een niveau afzakt, maar zich gelukkig voelt met haar hobby’s en een doel voor ogen, dan een kind dat op de middelbare school al ‘afhaakt’ wat betreft actief deelnemen aan de maatschappij.

De meeste onderpresteerders willen echter wél dat gymnasiumdiploma. Ze kunnen zich er alleen niet meer toe aanzetten daar iets voor te doen. Motivatieproblemen en faalangst spelen hier vaak een grote rol. Motivatieproblemen omdat school te saai en te makkelijk is (of: was) en te veel verplichte vakken heeft die het kind niet interesseren. Faalangst omdat het kind op de basisschool gewend was de beste te zijn, niet heeft leren omgaan met onvoldoendes en geen leerstrategieën heeft ontwikkeld (waardoor vroeg of laat gegarandeerd onvoldoendes gaan vallen).

Daarnaast, even slikken, spelen de ouders vaak onbewust en met de beste bedoelingen een rol bij het ontstaan van onderpresteren. Ze zijn meestal té hands-on (soms ook té hands-off). Vaak is een patroon ontstaan waarbij de ouders steeds meer bovenop hun kind zitten, terwijl het kind steeds meer achterover leunt. Zo zien we soms ouders die het huiswerk vóór hun kind maken, die werkstukken en presentaties in elkaar draaien als hun kind het tot de allerlaatste avond heeft uitgesteld en dan roept dat het niet lukt. De ouders werken zich drie slagen in de rondte voor hun kind, hebben geregeld gesprekken op school en doen hun uiterste best er nog wat van te maken. En wat denkt het kind als gevolg? ‘Huiswerk? Toets gemist? Dat lossen papa en mama wel op.’ Het kind heeft niet geleerd het zélf te kunnen, of is dit onderhand vergeten, en kan niet omgaan met teleurstellingen.

Als we dit aan ouders voorleggen, krijgen we geregeld de reactie ‘Nou, loslaten dus? Oké, doen we.’ Maar hélemaal loslaten – midden in de toetsweek – is ook weer niet helemaal de bedoeling. In het volgende artikel vindt u tips die wél werken.



  • Comments(0)//artikelen.adviesbureauhoogbegaafdheid.nl/#post41